Zon en Leven bestaat 80 jaar

Op 9 april 1946 togen enkele lieden naar de notaris in Den Haag om Zon en Leven officieel als stichting te laten vastleggen.
Er zijn daarbij twee doelstellingen vastgelegd.
De eerste luidt:
“Het verspreiden van de juiste denkbeelden overeenkomstig modern wetenschappelijk inzicht, omtrent een natuurlijke leefwijze, de bevordering van de lichamelijke, moreele en geestelijke ontwikkeling der menschen, door middel van voorbeeld, woord en geschrift.” Hoe dit in de praktijk wordt ingevuld, wordt wijselijk in het midden gelaten.

In de eerste publicatie van de stichting aan de leden van juni 1946 wordt de term naturisme natuurlijk niet vermeden: “Een geweldig en prachtig arbeidsterrein ligt voor ons, om ons en in ons. Want van onze samenwerking, van het peil van onze leden en groepen, van onzen geest zal het slagen van ons werk afhangen. Namelijk het bekend maken aan al onze medemensen, die daarvoor rijp blijken te zijn, van de bevrijdende werking en lichamelijke en morele gezondheid van de naturistische levensbeschouwing.” In de vergaderingen van het HB die tijd is een standaard agendapunt: Propaganda.

Bij het naturisme in die tijd draait het in de eerste plaats om gezondheid. Tabak, alcohol en vlees zijn taboe. Terug naar de natuur. Het kan gezien worden als een stroming binnen de Reform-beweging, aan het eind van de 19e eeuw ontstaan als reactie op de ongezonde leefwijzen van die tijd en ongezonde leefomstandigheden in de grote steden. Voor een deel van de Reform-aanhangers ging het overstappen van knellende kleding (zoals corsetten) op ruimzittende Reform-kleding waarschijnlijk al ver genoeg…

De tweede doelstelling van de stichting is: “Het verkrijgen en beschikbaarstellen van terreinen, gebouwen en inrichtingen, welke deze leefwijze kunnen bevorderen.”
Het naturisme in Nederland was voor de oorlog nog een marginale beweging. In 1939 was er door een clubje dat zich de Lichtvrienden noemde, een eerste terrein in de buurt van Beekbergen (bij Apeldoorn) aangekocht, dat Lichtland werd genoemd. Dit terrein is in de oorlog door het Duitse leger verwoest.

Zon en Leven start met drie afdelingen: Amsterdam, Den Haag en Utrecht waarvan Amsterdam verreweg de grootste is. In 1947 stelt men een lijstje op met voorwaarden waaraan een terrein moet voldoen. Een daarvan is dat het binnen twee uur bereikbaar moet zijn voor de leden. In deze tijd moet je dan uitgaan van: openbaar vervoer en lopen, of met de fiets. In de notulen van begin 1948 blijkt dat locaties in Loosdrecht en Westbroek in beeld zijn gekomen. Het lijkt erop dat de afdeling Amsterdam aanvankelijk weinig voor Westbroek voelt, waarschijnlijk vanwege de afstand. Maar het HB constateert dat Loosdrecht op andere punten niet erg geschikt is.

Op een gegeven moment blijkt de afdeling Amsterdam Loosdrecht gehuurd te hebben en boten gekocht. In oktober 1948 wordt voorgesteld Loosdrecht te kopen, zodat Zon en Leven tenminste één terrein heeft. In maart 1949 wordt voor het eerst gesproken over De 4 Elementen.

In oktober 1949 is het hoofdbestuur aanwezig op het terrein in Westbroek. De reden hiervan is dat ze hier de beschikking krijgen over enkele percelen (uiteindelijk door huur) en er een landelijk terrein van kunnen maken. In februari 1951 gaan de notulen het over de financiering van de bouw van een barak op Westbroek. Daar de huur voor de duur van 10 jaar is, is de investering verantwoord.

In de notulen van februari 1952 wordt voor het eerst de naam Gravingen gebruikt. De barak of hut is gereed met inrichting en slaapplaatsen. Ook is er een zwemvijver uitgebaggerd (later vergroot).

De basis is gelegd.